Nekada državni praznik, a danas, kako je primetio neko od prisutnih na komemoraciji kraj spomen obeležja Zajednička grobnica na pravoslavnom groblju u Bečeju, više njih zna da je 4. juli Dan nezavisnosti u SAD, nego da se tog dana, sve dok 2001. godine odlukom Vlade Srbije nije ukinut, obeležavao Dan borca. Prema tome, sada je sve u nadležnosti boračke organizacije.
Opštinska organizacija SUBNOR u Bečeju održava tradiciju i organizuje komemoraciju i polaganje venaca na pomenutom spomen obeležju, ali iz godine u godinu je sve manje prisutnih. Ove godine je slovom i brojem bilo 17 prisutnih. A kad su venci u pitanju, položila ih je samo boračka organizacija i delegacija SPS. Primera radi, ni iz lokalne samouprave niko nije stigao.
Skup je počeo minutom ćutanja, čime je odata počast svim stradalima u borbi protiv fašističkog okupatora. U ime organizatora OO SUBNOR Jelena Češljević izgovorila prigodnu besedu i položeni su venci na spomen obeležje ispred kojeg je na srpskom i mađarskom u bronzi izlivena poruka „U oku slobode čuvamo sjaj vaših zenica ugašenih“, koju je napisala nekada bečejska gimnazijalka i kasnije slavna književnica Grozdana Olujić odnedevno i sama među legendama.
Iza pomenute poruke je kameni spomenik koji simbolizuje raširena krila. Na jednom je 11, a na drugom 12 rupa koje, opet, simbolišu ugažene živote u dva bečejska streljanja. Na manjem kamenom postamentu su dve bronzane ploče sa imenima nastradalih. U prvom streljanju, 11. novembra 1941. godine, stradali su: Borislav Vlajkov (19), Milan Gavrić (17), Svetozat Gavrić (17), Živko Gagić (21), Stevan Kojić (20), Isidor Mogin (20), Labud Pejović (19), Teodor Cvejanov (22), Vujica Čiplić (27), Ivan Ćirić (22), Hove Gotfild (17) i Momčilo Šaranović (19), a na drugoj imena rodoljuba stradalih u drugom streljanju 20. januara 1942. godine: Marko Garić (20), Milorad Popov Živkov (35), Ištvan Nađ (34), Mihajlo Ostojić (47), Janoš Rečo (41), Milorad Rus (22), Slavko Simin (29), Sever Stefanović (23), Jovan Crveni (27), Svetozar Čalenić (21) i Milan Čiplić (18).
Naknadno je, samo metar udaljena od spomen obeležja, na kamenom postamentu postavjena i treća bronzana ploča sa imenima još 14 imena nastradalih u borbi protiv fašizma, ali se do nje ne može prići od razgranatog žbuna i izrasle trave puzavice. Na toj ploči su ispisana imena: Sreta Glavaški, Zdravko Gložanski, Milan Grubanov, Ljubomir Doroslovački, Sever Đurkić, Žarko Krstić, Milanko Marjanov, Vlada Provči, Irena Provči, Geza Terek, Nestor Džilitov, Mihalj Šamu, Janoš Šipoš i Milorad Šustran.
Narod ima običaj da kaže, „sve se vraća, sve se plaća“. Aktivisti sadašnje boračke organizacije su, neopravdano, prepušteni sami sebi, ali zaboravljaju da su, kad su bili „moćni“ i u snazi, ignorisali doprinos slobodi čovečanstva učesnika Prvog svetskog rata. A onda nam je, uvek, neko drugi kriv!?
Bilo bi dobro upoznati javnost za brojem logoraša iz opstine bečej u periodu okupacije.Kako je uvaženi novinar napisao“sve vraća sve se plaća“ isto bi mogao da objavi zločine ozn-e na relaciji bečej -mol.Ubijani u bečeju sahranjivani u molu kod rampe.Imena izvršioca ubistava i mnogo toga sto je javnosti dostupno samo eto pretočiti u dobar tekst.